บทที่ 17 หลงกล

  “กูต้องขอโทษมึงด้วยนะเว้ยที่พาคนนอกมาสร้างความวุ่นวายที่ห้องมึง” ไตรทศรู้สึกผิดเป็นอย่างมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น ทั้งที่เพื่อนทั้งสองก็เตือนแล้ว

“ช่างมันเถอะเรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว” อคิราห์ไม่ได้นึกขุ่นเคือง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะยอมให้มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก

“พี่ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะที่ทำให้หม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ